|
|
Jelleke de Nooy van Tol |
||
Jelleke de Nooy van Tol werd door Herman Wijffels in 2010 al ‘een vroedvrouw van de nieuwe tijd’ genoemd, iemand die actief de nieuwe ecologische samenleving geboren helpt worden. Al vroeg leert ze over de werking van complexe systemen, de basis voor het begrijpen van de samenhangen in bodem, water, natuur, planten, dieren en mensen. Het rapport van de Club van Rome en het boek Silent Spring (Houghton Mifflin, 1962, in het Nederlands uitgegeven onder de titel Verstild voorjaar, Athenaeum, 2022) van Rachel Carson, schudden haar wakker en inspireren tot actie. In haar studie landschapsarchitectuur en planologie wordt het mens-plaats-systeem een leidend principe; de cultuur en waarden van mensen in een gebied bepalen hoe zij omgaan met dat gebied. Staat het maken van winst voorop of respect voor Moeder Aarde, worden besluiten genomen vanuit vorige en toekomstige generaties, is de gemeenschap richtinggevend of een bedrijf? Lange tijd werkt en woont Jelleke in ontwikkelingslanden. Het samenwerken met de mensen daar en hoe zij vanuit een andere bril naar de werkelijkheid kijken, brengt haar veel inzichten. Daar zijn de zorg voor Moeder Aarde, de onschatbare waarde van extended families, en het denken in generaties vanzelfsprekend. Het leven gaat daar gewoon door, ook als er geen water of elektriciteit is. Zo ontdekt ze dat het leven over heel andere dingen gaat dan materiele zaken en dat het sociale netwerk en de verbinding met de plek wezenlijk zijn. In haar werk daar zijn integrale aanpakken vanzelfsprekend. Ook wordt schrijnend duidelijk hoe westerse landen nog steeds de zogeheten ontwikkelingslanden exploiteren. Hun water en bodems worden gebruikt en gedegradeerd ten bate van de productie van ons voedsel (palmolie en groene asperges), ten behoeve van onze materiële behoeften (planten en bloemen), en onze verdienmodellen op soja en visafval voor veevoeders. Dat inzicht is haar motivatie om vol in te zetten op de wereldwijde omslag naar agroecologie, op de ontwikkeling van bioregio’s en een andere economie die zich richt op het welzijn van planten, dieren, oceanen, ecosystemen en de mens. Tussen 2004 en 2019 werkt Jelleke op verschillende manieren samen met boeren en wetenschappers aan de transitie in landbouw en gebiedsontwikkeling. Haar drive is steeds de omslag naar een duurzame wereld. In haar boeken Heel de wereld, Op weg naar agro-ecologische landbouw en genoeg goed voedsel voor iedereen (NVLV, 2013), Niet Normaal! En hoe ‘t anders kan… (Eburon, 2019) en Toerisme is dood, leve de reiziger, Reisgids voor de transitie (Pelckmans, 2022, geschreven samen met Elke Dens, Dieuwke Reuvers en Herman Toch) laat ze zien hoe we langzaam maar zeker bezig zijn om de omslag naar die ecologische samenleving te maken. Tussen 2020 en 2021 regisseert en faciliteert Jelleke de TransitieMotor, een beweging van mensen, organisaties en bedrijven uit uiteenlopende sectoren die in hun werk de nieuwe samenleving bewerkstelligen. In de praktijk van alledag geven ze handen en voeten aan de nieuwe regeneratieve samenleving, en bundelen in toenemende mate hun krachten. Haar grote verlangen is om die beweging zichtbaar te maken, zodat alle mensen in Nederland die anders willen (zo’n 70 procent) kunnen zien wat er al gebeurt, kunnen aanhaken en weer hoop krijgen. Om te zorgen dat deze beweging zichtbaarder en krachtiger wordt en toegroeit naar een systeem van invloed, is Jelleke vanaf 2024 actief als voorzitter van het bestuur van de stichting WEAll Nederland. |
||
|
|
|
Volg 
Website 
Website 
Website